Yannis Ritsos//translated by Manolis Aligizakis

Ritsos_front large



Τέλος κι αυτής της ιστορίας. Τέλος. Ακούγεται κιόλας

κάτω απ’ την πόρτα το ελαφρό βουητό της γαλήνης. Μπορείς

πάλι να σταθείς στο παράθυρο, κοτάζοντας πέρα τους πράσινους λόφους,

καθένας τους μ’ ένα άσπρο ξωκλήσι στην πλαγιά του, ή κοιτάζοντας

τις στάλες του ασβέστη στα μαύρα μαλλιά των νεαρών οικοδόμων

στο απέναντι γιαπί. Τούτη η ελληνική πραϋντική φιλία

που ξαναδένει την κομμένη κλωστή και μένει μαλακός ο κόμπος—

μνήμη της διάρκειας, όχι της διακοπής. Κι όπως στρέφεις

απ’ το παράθυρο πάλι πρός τα μέσα, το δωμάτιο είναι

ένα καθάριο ολόφωτο ενυδρείο, όπου γυμνά μικρά κορίτσια

περιδιαβάζουν στο νερό με σιωπηλή ερωτική ευφροσύνη

καβάλα σε χρυσά, μαβιά, τριανταφυλλιά και πράσινα ψάρια.


~Αθήνα, 12-12-79




The end of this story. The end. The light clamor

of serenity is already heard from under the door. Again you can

stand by the window, gazing farther away the green hills,

each with a white chapel on its side or looking at the drops

of whitewash in the black hair of young construction workers

at the opposite construction site. This gentle Hellenic friendship

that re-ties the severed thread and the knot remains soft –

memory of duration, not of suspension. And as you again turn

inward from the window, the room is a fully lit transparent

fish bowl, where naked young girls

saunter in the water with a silent erotic delight

they ride golden, purple, rosy and green fishes.


~Athens, 12-12-79




YANNIS RITSOS-SELECTED POEMS, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2013