Wheat Ears – Selected Poems


And time came to speak the truth

rising through the cracks of the floor

four signs of distress sent

to the four corners of the globe

and I positioned myself

before the wrath of Zeus

when the mistral blew against me

and the terrace creaked

as if agreeing with my anger

at the little people who always kneeled

while golden nymphs  

reminded me of man’s misery when

finally I placed my head onto the pillow

to spend my long night of solitude

truthfully Him I was, the splendorous

loner, the irritable savior

foolish enough to be embalmed


Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 2018-2018



They only had one erotic encounter

since they lived in different cities

life and distance kept them apart

yet what engulfed her the most wasn’t his face

nor his smile but his fiery kisses when

while she was standing he stripped her naked

then violently he pushed her to bed face down

and before he even touched her back with his chest

he slapped her buttocks not at all harshly

saying arousing words to her


Ο Αλέξανδρος και η «κοινή ελληνική λαλιά»


Μία έκθεση στη Νάπολη

Η έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης διερευνά τον ρόλο του στρατηλάτη στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην Ανατολή.

View original post 609 more words

Γιώργος Κοζίας, Ρόδο μου κόκκινο

To Koskino

-Τι όμορφα που ευωδιάζεις απαλό λουλούδι!
Πνοή ανέμου ενώνει δεντρολίβανο
και τριαντάφυλλο σ’ ένα φιλί.

-Πώς ήταν η μέρα σου, ρώτησε η τριανταφυλλιά.
-Με έγνοιες, βάσανα, καημούς, απάντησε
το δέντρο του Λιβάνου.
Μήτε τον κήπο χάρηκα μήτε το περιβόλι.

-Κλαις, είπε το ρόδο.
Τα μάτια σου είναι υγρά, κυλούν δροσοσταλίδες.
-Θλίβομαι, αποκρίθηκε το δενδρολίβανο.
Πρέπει να φύγω…

Έσκυψε πάνω του.
Ψιθυρίζει λόγια ερωτικά.
Ένα ρόδο άνθισε στην τριανταφυλλιά.

*Από τη συλλογή “Κόσμος χωρίς ταξιδιώτες”, Εκδόσεις : Στιγμή, 2007.

View original post

Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων: Περί Θείου αντιλήψεις


(Κεφάλαιο 21ο του βιβλίου του Κώστα Π. Μανδηλά «Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων» των εκδόσεων «Ανοιχτή Πόλη», Αθήναι 1997, ISBN 960 – 7748 – 08 – 5. Αναδημοσίευση με άδεια των εκδοτών)

Η καλύτερη κατανόηση των περί Θείου απόψεων του Γεμιστού προϋποθέτει και τη γνώση της ουσίας στη διαμάχη μεταξύ Νεοπλατωνικών και Χριστιανών, έτσι όπως αυτή είχε διαμορφωθεί από τα πρώτα χρόνια του Βυζαντίου. Ο διωγμός της Ακαδημίας των Αθηνών, δεν ήταν καθόλου άσχετος με τις απόψεις του  Πρόκλου περί «αϊδιότητος του Κόσμου».

View original post 835 more words

Constantine P. Cavafy – Poems


He came to read. Two, three books

are open; historians and poets.

But as soon as he read for ten minutes,

he put them aside. He is half asleep

on the couch. He is dedicated to books completely—

but he’s twenty three years old, and he is very handsome;

and this afternoon Eros has passed

into his ideal flesh, his lips.

Erotic heat passed through

his flesh that is full of beauty;

without ridiculous shame about that kind of pleasure…


Wheat Ears – Selected Poems


And time came for my punishment

when He, the forever diaphanous

unfolded the scroll

to read the exigent and after

He called my name and my kin’s

without paying attention to the black

patch on my left eyebrow, it was

a dark night, what could I see?

I felt as if the same exigent suckled

nourishment from breasts unseen

from virginal and hardened nipples

inviting like a groovy song heard

in the background when His voice,

quite unapologetically, called

my innocent girth standing

before the enemy’s rifles which

during that day of justification

defined my purpose conclusively


Yannis Ritsos – Poems, Volume I

Empty Bottles

These empty beer bottles and the others

of wine lemon juice or oil down in the basement

in wooden crates dusty mildewed –

if you took them out on a sunny day –

you need not wash them – if they were to be warmed up a bit

if a shadow of a bird flew over their sides –

No this is not a new excuse I am saying

about those bottles for years in the basement One of them

had I believe two strange glass hands

and held her temples as though she had a headache.


Το πούρτσον που κουτσαίνει, 3 ποίηματα, Ανθή Θεοχάρη – εκδόσεις Ρώμη.

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Το πούρτσον που κουτσαίνει, Ανθή Θεοχάρη, Εκδόσεις Ρώμη, ISBN 9789606551314


Πλήξη, εμμονή, σπασμωδικές κινήσεις

Η σιωπή σου ένας ουρανός-μαχαίρι

Φιλιά στα δόντια

Βγάλτε τα κουδούνια απ’ τα διαμερίσματα και βάλτε τα

στα τραγιά

Τα περιστέρια στον φούρνο

Οι καλόγριες έχουν περίοδο το καλοκαίρι

Λίγη κλεμμένη καύλα από «Μέγα Ανατολικό»

Η σκόνη μπήκε σε κονσέρβα

Οι σόλες λιώσανε· στον δρόμο έχει τσουκνίδες

Ακόμα σε θυμάμαι

Η απουσία παρόν

Τα τσιμέντα βράζουν

Επιμένεις να με ρωτάς πώς γίνεται να βγαίνει η τσουκνίδα

μέσα από την άσφαλτο

Μα πώς…

αφού περάσαμε ένα βραδύ από εκεί.

Γράφω ποιήματα χωρίς να έχω απάντηση. Απλά γράφω.
Το μόνο που ξέρω ότι δεν πονάω λιγότερο μετά.
Η ανάγκη συνήθως είναι γιατί θέλω να ουρλιάξω, να φωνάξω.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου το κύριο χαρακτηριστικό της ζωής μου ήταν η έλλειψη.
Η αφαίρεση!
Κάπου εκεί μπερδεύτηκα, εφόσον η επιθυμία μου δεν εκπληρονοταν πίστεψα…

View original post 308 more words