Από την Ελλάδα στην Αυστραλία: το αβέβαιο πέρασμα

To Koskino

Φωτογραφία: Κ. Βήτα

Για το μυθιστόρημα του Τάκη Κατσαμπάνη «Walkabout – Προσδοκία ενός ξεκινήματος» (εκδ. Εξάρχεια).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη*

altWalkabout
Προσδοκία ενός ξεκινήματος
Τάκης Κατσαμπάνης
Εκδ. Εξάρχεια 2017
Σελ. 144, τιμή εκδότη €11,00

Ο εγκλιματισμός σε νέο περιβάλλον είναι ένα από τα θέματα που απασχολούν τη σύγχρονη σκέψη και λογοτεχνία, καθώς η αλλαγή πατρίδας, η αναζήτηση νέας ταυτότητας, ο υβριδισμός της κουλτούρας, οι δυσκολίες κοινωνικοποίησης, η σύγκρουση του παλιού με το νέο κ.ά. δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες ενός γόνιμου μεταίχμιου. Και κάθε μεταίχμιο δελεάζει και δοκιμάζει τη λογοτεχνία, αφού εκεί διασταυρώνονται το έξω με το μέσα, το πριν και το μετά, το άσπρο και το μαύρο σε μια διαρκή διαλεκτική σχέση.

Η Αυστραλία είναι μια πρέσα που ισοπεδώνει το παρελθόν, τόσο των Αβορίγινων όσο και των εγκληματιών, που αποτέλεσαν τους πρώτους κατοίκους της· με τον ίδιο τρόπο ισοπεδώνει και την ιστορία των μεταναστών, ζητώντας τους να διαγράψουν το πριν…

View original post 548 more words

Advertisements

Φρίντριχ Νίτσε – 40 μικρά, Ανθρώπινα, Πολύ Ανθρώπινα, μαθήματα ζωής — ΑντικλείδιNI

«Εκείνος που βλέπει λίγο, βλέπει πάντα πολύ λίγο. Εκείνος που ακούει άσχημα, ακούει πάντα, κάτι παραπάνω.» «Οι πεποιθήσεις είναι πιο επικίνδυνοι εχθροί της αλήθειας απ’ όσο τα ψέματα.» «Όταν τοποθετούμε την αλήθεια στο κεφάλι, δεν διακρίνουμε, γενικά παρά το κεφάλι μας. Ούτε αυτό δεν είναι τοποθετημένο εκεί όπου θα έπρεπε.» «Μπορούμε να αμφιβάλλουμε αν ένας…

via Φρίντριχ Νίτσε – 40 μικρά, Ανθρώπινα, Πολύ Ανθρώπινα, μαθήματα ζωής — Αντικλείδι

“It doesn’t matter anymore”

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #835
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης

Σαν σήμερα, στις 21 Οκτωβρίου του 1958, ο Buddy Holly έκανε την τελευταία ηχογράφηση της σύντομης ζωής του στο Pythian Temple Studio της Νέας Υόρκης. Ανάμεσα στα τραγούδια που ηχογράφησε εκείνη τη μέρα ήταν τα “Raining in my heart”, “Moondreams” και “It doesn’t matter anymore”.

Λίγο αργότερα, στις 23 Ιανουαρίου του 1959, ξεκίνησε τη χειμερινή του περιοδεία από το Μιλγοουόκι του Γουισκόνσιν, συνοδευόμενος από τους υπόλοιπους Crickets, που εκείνη την εποχή ήταν οι Tommy Allsup (πρώτη κιθάρα), Waylon Jennings (μπάσο) και Carl Bunch (ντραμς). (Στους Crickets χρωστάμε, ως έναν βαθμό, το αρχετυπικό r’n’r σχήμα δύο κιθάρες, μπάσο, ντραμς.) Η περιοδεία ήταν κακοσχεδιασμένη με υπερβολικά μεγάλες αποστάσεις από το ένα μέρος στο άλλο. Πολλές οι ώρες στο πούλμαν και το κρύο αφόρητο εκεί πάνω, στα βόρεια. Το αποτέλεσμα ήταν να πάθει κρυοπαγήματα στα πόδια ο ντράμερ και να μπει…

View original post 420 more words

Η μέτρηση της ακτίνας της Γης, της Σελήνης και του Ήλιου από τον Ερατοσθένη

ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

Ο Ερατοσθένης γεννήθηκε στην Κυρήνη της σημερινής Λιβύης το 276 π.Χ. και πέθανε στην Αλεξάνδρεια το 194 π.Χ.. Ήταν μαθηματικός, γεωγράφος και αστρονόμος. Από τα πιο σπουδαία επιτεύγματά του ήταν ότι υπολόγισε για πρώτη φορά το μέγεθος της Γης, ότι κατασκεύασε ένα σύστημα συντεταγμένων με παράλληλους και μεσημβρινούς, και ότι κατασκεύασε ένα χάρτη του κόσμου, όπως τον θεωρούσε.

View original post 4,123 more words

Κερατομαχίες ευγενών όντων

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

beardeers

Μέσα στο άναρθρο ζώο παρεπιδημεί μιαν ατροφική εκδοχή της ανθρώπινης ευαισθησίας.

Ότι γρυλίζει κι ότι βρυχάται θέλει να μιλήσει. Κι αυτή η αινιγματική απαίτηση των πλασμάτων για λόγο και συνουσία είναι η φυσική ροπή της ίδιας της ύπαρξής μας που χρειάζεται κοινωνία για να υπάρξει.

Όλα εμείς τα ζώα, έναρθρα και άναρθρα, πάσχουμε από μνήμες ηδονής, γι’ αυτό και οι λειψές αισθήσεις μας παρασύρονται απ’ τη συγκίνηση, το φόβο δηλαδή μπροστά στο θάνατο και την απώλεια, αφήνοντας το Εγώ να προχωράει μπροστά κουβαλώντας τα ματωμένα σκήπτρα του.

Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε τραγικά μόνοι. Κανένας απ’ τους έρωτές μας δεν μας ακολουθεί στον τάφο. Μονάχα ένα πιστό σκυλί τρίβεται πάνω στη μοναξιά όσων από μας παίρνουμε την εκδίκησή μας με το να υποτάσσουμε ερωτικά αυτό τον μελαγχολικό κόσμο που μας είναι ενάντιος.

View original post

Στον ουρανό είναι ένα αστέρι

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1155
Dj της ημέρας, η Ελένη Κοσμά

Το τραγούδι αυτό, σε μουσική Γιάννη Σπανού και στίχους Αλέκου Σακελλάριου, ακούστηκε για πρώτη φορά από την Καίτη Χωματά, στην ταινία του 1966 Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι. Το σενάριο υπογράφει ο Αλέκος Σακελλάριος και είναι βασισμένο στον Πειρασμό του Ξενόπουλου. Η ιστορία, γνωστή: ο σύζυγος ερωτεύεται την υπηρέτρια, εξαγριώνοντας τη σύζυγο, η οποία την απολύει, χωρίζει τον σύζυγο και επιστρέφει στο πατρικό της, στο οποίο το ίδιο μήλο της έριδος θα προκαλέσει όμοια πάθη.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

View original post

Αλέξανδρος Ίσαρης, Κλινική ησυχία

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

[Ενότητα Όμιλος Φίλων Θαλάσσης]

Κλινική ησυχία

Οι μέρες που θα ’ρθουν
Θα ’ναι ακίνητες
Σαν παράλυτες
Μέσα σ’ ένα καροτσάκι∙
Θα ’χουν κέρινα χέρια
Μάτια από πλαστικό∙

Μια καρδιά να χτυπάει
Με τονωτικά.

Από τη συλλογή Όμιλος Φίλων Θαλάσσης – Ο Ισορροπιστής (1976) του Αλέξανδρου Ίσαρη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλέξανδρος Ίσαρης

View original post

Πλάτωνος ΠΟΛΙΤΕΙΑ – Ο μύθος του Ηρός –

ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

Η Πολιτεία του Πλάτωνα τελειώνει με ένα συμπέρασμα που αφορά τη δικαιοσύνη: οι δίκαιοι επιβραβεύονται, είτε σ’ αυτόν είτε στον άλλο κόσμο, και, αντίστροφα, οι άδικοι τιμωρούνται. Παράδειγμα χειροπιαστό για την τιμωρία των αδίκων αυτό του Αρδιαίου και των ομοίων του.

View original post 2,014 more words

Five Great Words for Specific Days of the Year

Interesting Literature

In this week’s Dispatches from The Secret Library, Dr Oliver Tearle reads The Cabinet of Linguistic Curiosities by Paul Anthony Jones

I love books of language trivia, and learning new words is always a pleasure. One of the finest Twitter accounts to offer a ‘word of the day’ is @HaggardHawks, run by Paul Anthony Jones, author of several fascinating books on language and a real logognost (one who knows words – actually, I just Googled to see if that word exists and apparently it doesn’t, but it should: we have the word ‘bibliognost’ for one who knows books). His new book, The Cabinet of Linguistic Curiosities: A Yearbook of Forgotten Words, is a treasure-trove of rare words – arranged so that each page considers a different word and explores its connection to a day of the year. Here are five of my favourites – though there were…

View original post 748 more words

Ubermensch/Υπεράνθρωπος

ubermensch_cover

ΑΝΕΙΠΩΤΟ

 

Ήταν έτοιμος κάτι να πει τότε που κοίταξε πίσω

απ’ τους ώμους μας κι αφού συμφώνησε

με `κείνους που στεκόταν στην άκρη του πλήθους

άφησε κάτι ανείπωτο, σαν να ξέχασε τους στίχους

ενός τραγουδιού που από μικρά παιδιά αγαπούσαμε

λόγια αρχαίων τραγωδών και θείων με μουστάκια

κατάμαυρα κι αγκυλωτά και να σκεφτείς για το καθήκον

αμαρτία και να ονειρευτείς παράδεισο ήτανε έγκλημα.

 

Μόλις που είμαστε έτοιμοι ένα νέο σκοπό να μάθουμε

παρ’ όλο που επίμονα κρυβόταν μες στις σκέψεις μας,

ίσα για μην ειπωθεί ποτέ, η πόρτα τότε άνοιξε και γρήγορα

ο άλλος βγήκε στην αυλή με χέρια κρεμασμένα,

μάτια σε κείνον καρφωμένα, χείλη πεισματικά σφιχτά

σαν θυμωμένα, κι η πεταλούδα ελαφρά πέταξε πάνω

απ’ το δοξασμένο του κεφάλι κι εσχημάτισε έν’ άγιο

φωτοστέφανο.

 

~ Μου αρέσουν όποιοι δίνουν δίκιο σ’ ό,τι πρόκειται

να έλθει και αθωώνουν ό,τι έχει παρέλθει επειδή θέλουν

να καταστραφεί μαζί με το παρόν.

 

UNSAID

 

He was ready to say something when He looked behind

our shoulders and agreed with those who stood

at the edge of the crowd. He left something unsaid, as

though the lyrics of the song that from young age we had

so much loved, words of ancient dramatists and of uncles

with jet black curled moustaches and to think of duty

was a sin, murder to dream of paradise.

 

We’re ready to learn another song though

it insisted to remain in our thoughts, as if not to be

ever sung, the door opened and the other, the deranged one

with loose arms, run to the courtyard, eyes fixated on Him,

lips tightly kept as though angry, and the butterfly insisted

to fly over His glorious head creating a perfect halo.

 

~ I like those who give right to the future and sanctify

everything passed because they want it to die with

the present.

 

 

~ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΣ//UBERMENSCH, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2013