Μαρία Καρδάτου, Το φιλί

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Το φιλί

Κάποτε πολύ τον αγαπήσαμε
Έστω για ένα λεπτό
Στην αιωνιότητα πολύ μετράει
Κάποιος γιατί του έμοιαζε
με αγαπημένο πρόσωπο
άλλος γιατί μπερδεύτηκε
αγαπώντας τη ζωή
Άλλοι γιατί δεν διέκριναν
πως φορούσε προσωπείο
Μερικοί γιατί πεθύμησαν
το φιλί του οι παράτολμοι
Κι αμέσως το μετάνιωσαν
και τον έφτυσαν
τον αποκήρυξαν μετά βδελυγμίας
Ξέρει να μεταμφιέζεται σωστά
και την κατάλληλη στιγμή
καρφώνει το μαχαίρι
ο μέγας ραδιούργος
και γητευτής
ο θάνατος

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

View original post

Μαρία Καρδάτου, Casta Diva

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Maria Callas live: Bizet‘s Carmen Habanera, Hamburg 1962

Casta Diva

Η τέφρα της
σκορπισμένη στο Αιγαίο
Η φωνή της σκεπάζει τον κόσμο
Casta Diva
Η εξαίσια φωνή της χαμένη
στα πέλαγα της οδού Μαρίας Κάλλας
με τις καφετέριες το τάβλι
και τα τραγούδια του συρμού
Στο μέγαρο μουσικής
τα ενδύματά της
Το κορμί της στις φλόγες
και η τέφρα σε νότες
ταξιδεύει στα σύννεφα
σ’ ολόκληρη τη γη

Από τη συλλογή Αβλαβής διέλευση (2009) της Μαρίας Καρδάτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Καρδάτου

View original post

ALMOST DEAD

BHTA

almost dead

 

The feet intertwined in the corpses of the words
I crawled up
Like a beam of light on ruins

The belly gliding on the saliva of languages without echo
I bathed
Like a memory in the black of my inkpot

My ears resonating with the whispering of the feathers
that shivered by the wind,
like blank sheets of paper,
or as graveclothes…

ΣΧΕΔΟΝ ΝΕΚΡΟΣ

 

Τα πόδια μπερδεύονται στα πτώματα λέξεων

έρπομαι

δέσμη φωτός στα ερείπια

κοιλιά γλυστρά στο σάλιο γλωσσών δίχως ηχώ

κολυμπώ

μνήμη στο μαύρο μελανοδοχείο μου

τ’ αυτιά μου αφομοιώνονται με τον ψύθιρο φτερών

που τρέμουν στον αγέρα

μαύρες σελίδες χαρτιού

η σαν σάβανα.

 

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translation by Manolis Aligizakis

 

Amina Mekahli, Algeria

Unpublished poem. July 2019.

Translation Germain Droogenbroodt



***

 

La presque morte // Les pieds entremêlés  dans les cadavres des mots/J’ai rampé // Comme un faisceau de lumière sur des ruines // Le ventre glissant sur la salive des langues sans écho/ J’ai baigné / Comme un souvenir dans le noir de mon encrier // Mes oreilles résonnant au chuchotement des plumes/qui frissonnaient sous le vent,/comme des feuilles blanches, ou comme des linceuls…

It Was Winter, It Was Snowing — SENTENTIAE ANTIQUAE

Thucydides 4.103 “It was winter and it was snowing” χειμὼν δὲ ἦν καὶ ὑπένειφεν… Homer, Il. 3.222-3 “Yet, then a great voice came from his chest And [Odysseus’] words were like snowy storms” ἀλλ’ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵη καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν, Hermippus 37 (Athenaeus 650e) “Have you ever seen a […]

via It Was Winter, It Was Snowing — SENTENTIAE ANTIQUAE

The Canals of Amsterdam

alpha

ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

Πόλη τ’ απόσπερο, Νοέμβριος.

Εκεί τα κανάλια του Άμστερνταμ.

Ξαφνικά

Τα πορτοκάλλια στο δέντρο

του σπιτιού μου σιγοτρέμουν

στο φθινοπωρινό αγέρα

κλείνω το παράθυρο, ανώφελο

ο ποταμός κυλά αντίθετα, κι ο ήλιος,

μαργαριτάρια στολισμένος, υψώνεται.

Ανώφελο.

Κοπάδια περιστέρια ορμούν κάθετα

σαν σιδερένια αερικά, δρόμοι

από παιδιά ερημωμένοι που

ξάφνου μοιάζουν ορφανοί.

Μετά τη φθινοπωρινή βροχή

οι οροφές γεμίζουν σαλιγκάρια.

 

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

 

The Canals of Amsterdam

A city in November at nightfall:
There are only the canals of Amsterdam

Suddenly

The oranges on the tree at my house
Quiver in the autumn wind

I shut the window, it’s useless
The river flows backwards, to no avail
The sun, inlaid with pearls, has risen

It doesn’t help.

Flocks of pigeons swirl down like iron filings
Streets, devoid of boys, suddenly look empty

After the autumn rains
The roofs full of crawling snails

─ My homeland

Slowly sails pass, on the canals of Amsterdam…

 

Duo Duo, China 1951

Translation Anna Keiko – Germain Droogenbroodt

 

Poem of the Week

germain A

Diary Page 80

The climbing roses bloom,
as if the landscape bleeding to death.

As if it has opened its veins.

As if it knows what is to come.

Also, the landscape, they will claim,

may not anymore just be—

it, too, must be for or against.

 

ΣΕΛ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ `80

Τ’ αναρριχώμενα ρόδα ανθίζουν

καθώς το τοπίο αιμορραγεί

 

σαν να `χουν κοπεί οι φλέβες του

 

σαν να γνωρίζει τί επέρχεται

 

θα ονομάσουν το τοπίο δικό τους

δεν μπορεί πια απλά να υπάρχει

 

πρέπει να πάρει το μέρος του ενός

ή του άλλου.

 

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//translated by Manolis Aligizakis

 

Reiner Kunze, Germany, 1933

Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

from: “Zimmerlautstärke”, © Fischer Verlag, 1972

Yannis Ritsos–Selected Poems//translated by Manolis Aligizakis

11007741_1028336327180072_6866849738460871477_n

ΚΡΥΦΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

Όλα είχαν ησυχάσει στο λυκόφως, ακούγονταν μόνο κάτω στο δρόμο

τ’ αραιά βήματα των διαβατών μαζί με το βήμα του ψαριού μες στη γυάλα

κι οι λίγες στάλες της βροχής που `χαν μείνει στα δέντρα. Ν’ αγοράσεις

είπε,

ένα ψωμί και τρία κεριά, μπορεί να χρειαστούν το βράδυ,

την ώρα που σκεφτόμαστε το φαροφύλακα μακριά, μονάχο πάντα,

με μάλλινα εσώρουχα, χωρίς γοργόνες, μέσα στο θαλασσινό σκοτάδι,

κι οι πνιγμένοι πιάνουν παράξενες φιλίες με μικρόσωμα δελφίνια

φτιάχνοντας μαζί τους μια μαλακιά μουσική για κυριακάτικα πρωινά που

τ’ αγόρια

κοιμούνται ακόμη σε τριχωτές κουβέρτες δίχως να ξέρουν πως η δόξα

είναι μια γριά χιλιοφτιασιδωμένη με χρυσή περούκα,

μια γριά ξεδοντιάρα που τους πίνει το αίμα και το σπέρμα, και ποτέ

δε γεννάει.

 

SECRET LOOTING

Everything had quietened down in the twilight only down the road

the infrequent footsteps of passersby were heard with the fish’s

walk in the fishbowl and the few rain drops left on the trees. Buy

– he said –

a loaf of bread and three candles; perhaps we may need them at night

when we think of the lighthouse keeper at a distance, always alone

with woolen underwear, without mermaids in the darkness of sea

and the drown people start strange friendships with small-size dolphins

creating with them a soft music for Sunday mornings when

the boys

still sleep in their woolen blankets not knowing that glory

is an old woman made up thousands of times, with a golden hair piece,

an old toothless woman who sucks their blood and sperm but

never gives birth.

 

 

 

Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis

 

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

www.ekstasiseditions.com

Kite//Χαρταετός

simple-kite

KITE

You fly up and high

you give yourself to sky

you sing a child’s lullaby

joyously you fly up and high

the world’s disguised monster

that you want to kill

what they call a bird of prey

that you leave and fly

in freedom’s arms up high

 

without limits, with no attachments

without the bitterness of thought

you seek your joy

deep in the children’s eyes

the only ones who see

the dream and dive into it.

 

Poem by Chryssa Nikolakis, Athens, Greece

 

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ

Ψηλά ψηλά αφήνεσαι
κι άπλερα δίνεσαι
στους ουρανούς
και σιγοτραγουδάς νανούρισμα
χαρούμενος ψηλά πετάς
μοιάζει ο κόσμος με θεριό
να διώξεις θέλεις το κακό
που το καλούν αρπακτικό
και απ’ τα χέρια του σαν φύγεις
ελεύθερο στο σύμπαν καταλήγεις

δίχως όρια, χωρίς δεσμεύσεις
χωρίς πικρές διαβουλεύσεις
μόνο χαρά αποζητάς
μέσα  σε μάτια παιδικά
που μόνο αυτά μπορούν να δουν
τ’ όνειρο και να αφεθούν.

Poem by Chryssa Nikolakis//Ποίημα Χρύσας Νικολάκη

Translated by Manolis Aligizakis//Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

 

 

Κτίσματα μινωικού οικισμού ήρθαν στο φως στη νησίδα Χρυσή Λασιθίου — ΕΛΛΑΣ

Η νησίδα Χρυσή βρίσκεται νότια της Κρήτης, στη διοικητική Περιφέρεια Λασιθίου και ανήκει στο Δήμο Ιεράπετρας. Η επιφανειακή έρευνα που έγινε κατά το διάστημα 2008-2011, απέφερε ενδείξεις ανθρώπινης δραστηριότητας και κατοίκησης από την Εποχή του Χαλκού.

via Κτίσματα μινωικού οικισμού ήρθαν στο φως στη νησίδα Χρυσή Λασιθίου — ΕΛΛΑΣ

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ

ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ἀναζητῶ μίαν ἀκτὴ νὰ μπορέσω νὰ φράξω
μὲ δέντρα ἢ καλάμια ἕνα μέρος
τοῦ ὁρίζοντα. Συμμαζεύοντας τὸ ἄπειρο, νἄχω
τὴν αἴσθηση: ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε μηχανὲς
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγες· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουν στρατιῶτες
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ὅπλα
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγα, στραμμένα κι αὐτὰ πρὸς τὴν ἔξοδο
τῶν δασῶν μὲ τοὺς λύκους· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ἔμποροι
ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι σε ἀπόκεντρα
σημεῖα τῆς γῆς ὅπου ἀκόμη δὲν ἔγιναν ἁμαξωτοὶ δρόμοι.
Τὸ ἐλπίζει ὁ Θεὸς
πὼς τουλάχιστο μὲς στοὺς λυγμοὺς τῶν ποιητῶν
δὲν θὰ πάψει νὰ ὑπάρχει ποτὲς ὁ παράδεισος.

 

 

A SMALLER WORLD

 

 

I seek a shoreline where using canes

or trees I’ll fence one piece of the horizon

where, gathering infinity, I may get the sense

that machines don’t exist or only a few do

that soldiers don’t exist or only a few do

that weapons don’t exist or only a few do

that lead to the exit of the forest with the wolves

where there aren’t any merchants or only a few

in remote places of the earth where

paved roads haven’t yet been laid

 

God hopes that at least

paradise will never cease to exist in the poets’ sobs

 

 

NEO-HELLENE POETS, AN ANTHOLOGY OF MODERN GREEK POETRY 1750-2018, Ekstasis Editions, Libros Libettad, Canada, OSTRIA, Athens, Greece 2018

https://ostriaeditions.com/index.php?route=product/product&product_id=867https

libroslibertad.com/2018/08/17/neo-hellene-poets-an-anthology-of-modern-greek-poetry-1750-2018-by-manolis-aligizakis/