Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Tasos Livaditis-Poems, Volume II
POEMS 1958-1964
Περπατούσαμε φλυαρώντας μες στη μεγάλη φωτισμένη
όταν θέλοντας, για μια στιγμή, να φτιάξεις τα μαλλιά σου,
σταμάτησες και κοιτάχτηκες σε μια βιτρίνα.
Ήταν ένα γραφείο κηδειών. Γελάσαμε.
Κι όμως, μένει για πάντα πια από τότε πάνω στα μαλλιά σου
αυτή η ωχρή, αμείλιχτη ανταύγεια απ’ τα παλιά, πολυκαι-
       ρισμένα φέρετρα.
We were walking and talking in the long starlit
when suddenly you wanted to fix your hair.
You stopped and looked at yourself in the glass
of a display window of the funeral home.
We laughed.
However that pale, merciless reflection of the old
coffin still remains on your hair.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s